ضدّ فرزندان سعود تشكيل دادند . فرزندان سعود چند هفته مقاومت كردند اما با حملهء عبدالله ، همگى گريختند و بار ديگر عبدالله وارد رياض شد و در آن‌جا ماند . او در سال 1305 ق . از دنيا رفت . درگيرى و پايان آن بعد از درگذشت عبدالله ، نزاع ميان عبدالرحمان و فرزندان سعود بار ديگر آغاز شد و از سويى قبايل نجد به رهبرى محمدبن رشيد - كه وهابى نبودند و با عثمانىهاى حنفى پيمان داشتند - به موفقيت‌هايى دست يافتند . فرزندان سعود از ناحيهء قبايل حمايت مالى و نظامى مىشدند و بدين ترتيب عبدالرحمان مجبور به فرار از نجد شد و به احسا و سپس به كويت و از آن‌جا نزد قبايل بنىمرهء ، در نزديكى منطقه ربع‌الخالى رفت . بعد از درنگى اندك ، راهى قطر شد و از آن‌جا به كويت رفت و در آنجا رحل اقامت گزيد . امير كويت ، شيخ محمدبن الصباح ، براى عبدالرحمان حقوق ماهيانه قرار داد و بعد از آن دولت عثمانى ، ماهيانه 60 ليرهء عثمانى به او اختصاص داد ، اما چندى نگذشتكه دولتكويت حقوق ماهيانهرا قطعكرد و از آن پس ، عبدالرحمان درسختى وفقر زيست ، تا اينكه دوران دوم حكومت وهابى با مرگ وى پايان يافت . تاريخ نويسان گفتهاند :